Jak traktować nieobecność pracownika, który wyczerpał okres zasiłkowy, ale nie może wrócić do pracy?

Pracodawca posiada status zakładu pracy chronionej i zatrudnia pracownika z niepełnosprawnością, który ukończył 61 lat oraz pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy. Pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim przez 182 dni, a po wyczerpaniu okresu zasiłkowego lekarz prowadzący nie wyraził zgody na jego powrót do pracy. Jednocześnie, z uwagi na pobieraną rentę z tytułu niezdolności do pracy, pracownik nie ma prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Jak należy traktować okres przypadający po wykorzystaniu 182 dni niezdolności do pracy, jeżeli pracownik nie może wrócić do pracy, a jednocześnie nie przysługuje mu świadczenie rehabilitacyjne? Czy taki okres należy uznać za usprawiedliwioną nieobecność niepłatną? Czy pracownik pozostający w takiej sytuacji powinien być nadal uwzględniany w stanach zatrudnienia oraz wskaźnikach zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami istotnych dla statusu ZPChr i innych uprawnień pracodawcy? Czy po wyczerpaniu 182 dni okresu zasiłkowego pracodawca może rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę na podstawie art. 53 Kodeksu pracy, jeżeli pracownik nie otrzymał świadczenia rehabilitacyjnego i nie jest zdolny do powrotu do pracy? Czy rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 53 Kodeksu pracy będzie traktowane jako rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn określonych w przepisach o dofinansowaniach do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, które pozwala zachować efekt zachęty i ubiegać się o dofinansowanie na nowo zatrudnionego pracownika przyjętego na zwolnione stanowisko?