Interpretacja indywidualna PIP pomoże pracodawcy ustalić właściwy rodzaj umowy

O co chodzi z B2B?

Od 8 lipca 2026 r. Państwowa Inspekcja Pracy może w drodze decyzji administracyjnej stwierdzić, że współpraca na B2B jest w rzeczywistości stosunkiem pracy. Najpierw inspektor wydaje polecenie usunięcia naruszeń, a dopiero jego niewykonanie umożliwia wydanie takiej decyzji przez okręgowego inspektora pracy albo wystąpienie przez niego do sądu z powództwem o ustalenie istnienia stosunku pracy. Do 8 lipca 2027 r. przewidziano możliwość uniknięcia odpowiedzialności za wykroczenie polegające na zastąpieniu etatu umową cywilnoprawną, jeżeli zatrudniający dobrowolnie zawrze umowę o pracę i spełni warunki przepisu przejściowego. Sama współpraca B2B pozostaje legalna, a o jej ocenie nadal decydują rzeczywiste warunki wykonywania pracy, w szczególności podporządkowanie kierownictwu oraz wyznaczanie miejsca i czasu pracy.

Pracodawca ma wątpliwości – PIP zinterpretuje

Przez zmianę przepisów pracodawcy mogą czuć się nieco zdezorientowani. Dlatego przedsiębiorca, planując nowy model współpracy, albo gdy ma wątpliwości dotyczące już zawartych umów, może się zwrócić do Głównego Inspektora Pracy z prośbą o indywidualną interpretację. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w których samodzielność wykonawcy łączy się z elementami organizowania i kontrolowania jego pracy przez firmę.

Z wnioskiem może wystąpić podmiot zatrudniający lub powierzający pracę. Procedura może dotyczyć zarówno istniejącego stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. O taki dokument może wystąpić osoba powierzająca pracę, a nie wykonawca. Innymi słowy, pracownik nie może uzyskać interpretacji własnej umowy. Co ważne, przy wydawaniu interpretacji PIP nie prowadzi kontroli i nie ustala samodzielnie rzeczywistych warunków współpracy. Odpowiedź opiera się na opisie przedstawionym przez wnioskodawcę. Co istotne, interpretacja jest wiążąca dla organów Państwowej Inspekcji Pracy, jednak wyłącznie w odniesieniu do wnioskodawcy oraz stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku. Nie wiąże ona wnioskodawcy. Jeżeli się do niej zastosuje, nie może zostać obciążony sankcjami administracyjnymi, finansowymi ani karami w zakresie objętym interpretacją.

Porównanie umowy z praktyką

Przed przygotowaniem wniosku zatrudniający powinien sprawdzić, jak praca jest lub będzie organizowana. Nazwa kontraktu, prowadzenie działalności gospodarczej przez wykonawcę czy wystawianie faktur nie przesądzają o cywilnoprawnym charakterze relacji.

Znaczenie ma przede wszystkim to, czy wykonawca rzeczywiście działa samodzielnie, czy pozostaje pod kierownictwem firmy. Pracodawca powinien ustalić, kto wyznacza zadania, decyduje o sposobie ich realizacji, ustala czas i miejsce pracy oraz ponosi związane z nią ryzyko.

Zatrudniający nie powinien opierać oceny na jednej cesze. Osobiste wykonanie usługi lub świadczenie jej w określonym miejscu może występować również w umowie cywilnoprawnej. Z kolei elastyczne godziny i praca zdalna nie wykluczają stosunku pracy. Liczy się całokształt współpracy i dominujące w niej elementy.

Jak przygotować wniosek?

Opis sytuacji we wniosku powinien przedstawiać konkretny model współpracy. Zam