Dofinansowanie z PFRON i refundacja z urzędu pracy za tego samego pracownika. Kiedy i jak wykazać dodatkową pomoc?

Dwa źródła wsparcia do jednego wynagrodzenia

Pracodawca zatrudniający osobę z niepełnosprawnością może ubiegać się o miesięczne dofinansowanie jej wynagrodzenia ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Jednocześnie, jeżeli spełnione są ustawowe warunki, może korzystać z instrumentów przewidzianych w przepisach o rynku pracy.

Jednym z nich jest dofinansowanie wynagrodzenia bezrobotnego, który ukończył 50 lat i został skierowany do pracy przez urząd pracy. Podstawę tego instrumentu stanowi art. 141 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wsparcie może wynosić maksymalnie połowę minimalnego wynagrodzenia miesięcznie.

Samo korzystanie z dwóch instrumentów nie oznacza jeszcze, że pracodawca musi zrezygnować z jednego z nich. Trzeba jednak uwzględnić ograniczenia dotyczące finansowania tych samych kosztów ze środków publicznych. Dofinansowanie PFRON nie może obejmować tej części kosztów płacy, która została sfinansowana z innych środków publicznych.

W praktyce kluczowe staje się więc prawidłowe rozliczenie dodatkowego wsparcia w dokumentacji przekazywanej do PFRON.

Koszty płacy – punkt wyjścia do obliczenia dofinansowania

Podstawą ustalenia wysokości dofinansowania z PFRON są koszty płacy konkretnego pracownika za dany okres sprawozdawczy. W formularzu INF-D-P wykazuje się je w pozycji 52. Do kosztów płacy zalicza się:

• wynagrodzenie brutto pracownika;
• finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, naliczane od wynagrodzenia;
• obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Solidarnościowy.

Od kwietnia 2023 r. do wynagrodzenia brutto uwzględnianego w tym rozliczeniu zalicza się również ekwiwalenty i ryczałty wypłacane pracownikowi z niepełnosprawnością w związku z wykonywaniem pracy zdalnej, jeżeli można je przyporządkować do konkretnego miesiąca. Chodzi o świadczenia określone w art. 67²⁴ § 3 i 4 Kodeksu pracy. Jeżeli część tych kosztów zostaje pokryta z innego źródła publicznego, pracodawca musi uwzględnić to przy ustalaniu kwoty dofinansowania należnego z PFRON.

Jak wykazać dodatkową pomoc w formularzu INF-D-P?

Jak wyjaśnia PFRON, sposób rozliczenia zależy przede wszystkim od tego, czy pracodawca zna już informacje niezbędne do prawidłowego wykazania pomocy w dokumentach składanych do PFRON.

Jeżeli pracodawca dysponuje informacjami o przyznanym wsparciu z urzędu pracy, w szczególności jego kwocie i dniu udzielenia, powinien odpowiednio uwzględnić je w dokumentacji dotyczącej dofinansowania wynagrodzenia pracownika z niepełnosprawnością.

Pomoc stanowiącą pomoc publiczną lub pomoc de minimis, uzyskaną z innego źródła na sfinansowanie kosztów płacy za dany miesiąc, wykazuje się w pozycjach 49 i 53 formularza INF-D-P. Konieczne jest wówczas również uzupełnienie odpowiednich informacji w części E formularza INF-O-PP, w szczególności w punktach 6 i 9.

Jeżeli dodatkowe środki publiczne nie należą do kategorii wskazanych w art. 26b ust. 8 ustawy o rehabilitacji, ich wartość wykazuje się w pozycji 53 INF-D-P.

Istotne jest przy tym, aby nie wpisywać w dokumentach dowolnej kwoty wynikającej z samego faktu zawarcia umowy. Wartość wykazana w dokumentacji PFRON powinna odpowiadać pomocy przeznaczonej na pokrycie kosztów płacy konkretnego pracownika, ujętych we wniosku za dany okres sprawozdawczy.