Dopuszczalność finansowania wpłat do PPK w kontekście limitów kominowych

Zasady finansowania wpłat do PPK

Pracownicze Plany Kapitałowe stanowią dobrowolny program oszczędzania, w ramach którego wpłaty finansowane są z trzech źródeł: przez pracownika, przez pracodawcę oraz, po spełnieniu określonych przesłanek, ze środków publicznych.

Podmiot zatrudniający, który w imieniu i na rzecz uczestnika PPK zawarł umowę o prowadzenie PPK, oblicza i pobiera wpłaty finansowane przez uczestnika PPK, a następnie przekazuje je do instytucji finansowej prowadzącej PPK.

W świetle art. 26 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 192, ze zm.; dalej: ustawa o PPK) wysokość wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych zarówno przez pracownika, jak i pracodawcę jest określana procentowo w stosunku do wynagrodzenia uczestnika PPK, czyli osoby fizycznej, która ukończyła 18. rok życia, w imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z instytucją finansową (art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o PPK). Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 40 ustawy o PPK, przez wynagrodzenie należy rozumieć podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uczestnika PPK, o której mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 199, ze zm.; dalej: u.s.u.s.), bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopie wychowawczym oraz pobierających zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.

Wysokość wpłat finansowanych przez uczestnika PPK

Wpłata podstawowa finansowana przez uczestnika PPK wynosi 2% jego wynagrodzenia. Jeżeli jednak wynagrodzenie uczestnika PPK osiągane z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia (w 2026 r. – 5767,20 zł [4806 zł × 1,2], a od 1 stycznia 2027 r. – 5940 zł [4950 zł × 1,2]), wpłata podstawowa finansowana przez niego może wynosić mniej niż 2% jego wynagrodzenia, ale nie mniej niż 0,5% tego wynagrodzenia. Ponadto uczestnik PPK może zadeklarować wpłatę dodatkową w wysokości do 2% wynagrodzenia. Wpłata w zadeklarowanej wysokości obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczestnik złożył stosowną deklarację. Wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z jego wynagrodzenia po pobraniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Uczestnik PPK może również zmienić wysokość finansowanej przez siebie obniżonej wpłaty podstawowej lub wpłaty dodatkowej, składając odpowiednią deklarację. Poprzez złożenie odpowiedniej deklaracji uczestnik PPK może także całkowicie zrezygnować z dokonywania wpłaty dodatkowej. Zmiana wysokości wpłaty dodatkowej lub rezygnacja z jej finansowania obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczestnik PPK złożył deklarację w tym zakresie. W przypadku wpłaty podstawowej zmieniona wysokość wpłaty obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczestnik PPK złożył deklarację uwzględnioną przez podmiot zatrudniający, zgodnie z zasadami określonymi w art. 27 ust. 8 ustawy o PPK. Chodzi o deklaracje, o których mowa w art. 27 ust. 4 lub 6 tej ustawy.

Pracodawca finansuje wpłaty podstawowe do PPK z własnych środków

Do podstawowych obowiązków pracodawcy jako podmiotu zatrudniającego należy również obliczanie i dokonywanie wpłat do PPK finansowanych z własnych środków. Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o PPK wpłata podstawowa finansowana przez podmiot zatrudniający wynosi 1,5% wynagrodzenia uczestnika PPK. Podmiot zatrudniający może również zadeklarować w umowie o zarządzanie PPK wpłatę dodatkową w wysokości do 2,5% wynagrodzenia uczestnika PPK. Ustawodawca zastrzegł jednak, że wysokość wpłaty dodatkowej finansowanej przez podmiot zatrudniający może być zróżnicowana ze względu na długość okresu zatrudnienia danego uczestnika PPK w podmiocie zatrudniającym albo na podstawie postanowień regulaminu wynagrodzeń lub układu zbiorowego pracy obowiązujących w tym podmiocie. Co istotne, wpłat finansowanych przez podmiot zatrudniający nie należy wliczać do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości obowiązkowych składek na ubezpieczenia emerytalne