Tryb rozwiązania umowy o pracę a termin poinformowania pracodawcy o zamiarze przejścia na emeryturę

Na co pracownik powinien zwrócić uwagę przed złożeniem wniosku o emeryturę?

Pracownik, który w związku z planowanym przejściem na emeryturę powszechną chce rozwiązać łączący go z pracodawcą stosunek pracy, powinien w pierwszej kolejności ustalić, kiedy osiągnie powszechny wiek emerytalny (aktualnie wynoszący 65 lat dla mężczyzn i 60 lat dla kobiet). Ustalenie tej okoliczności będzie miało znaczenie przy planowaniu, kiedy pracownik złoży do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wniosek o emeryturę (na formularzu EMP). Co do zasady pracownik może złożyć ten wniosek najwcześniej 30 dni przed spełnieniem warunków do przyznania świadczenia lub zamierzonym terminem przejścia na emeryturę. Jeżeli pracownik chce uzyskać wypłatę emerytury za miesiąc, w którym osiągnął powszechny wiek emerytalny, powinien uwzględnić również termin rozwiązania stosunku pracy oraz termin złożenia wniosku do ZUS. Samo osiągnięcie wieku emerytalnego nie powoduje bowiem automatycznego rozpoczęcia wypłaty emerytury.

ZUS wskazuje, że moment złożenia wniosku może mieć wpływ na wysokość emerytury, ponieważ przy jej obliczaniu znaczenie ma m.in. średnie dalsze trwanie życia przyjmowane przez organ rentowy. W konsekwencji w niektórych przypadkach późniejsze złożenie wniosku może skutkować ustaleniem wyższej wysokości świadczenia emerytalnego.

Ponadto ZUS wskazuje, że korzystnym rozwiązaniem może być zakończenie pracy na jeden lub dwa dni przed końcem miesiąca. W takim przypadku wniosek o emeryturę wraz ze świadectwem pracy należy złożyć jeszcze w tym samym miesiącu. Wówczas pracownik za ten miesiąc otrzyma zarówno wynagrodzenie, jak i emeryturę.

Czy przepisy narzucają termin powiadomienia pracodawcy o przejściu pracownika na emeryturę?

Jeżeli chodzi o termin, w którym pracownik powinien poinformować pracodawcę o planowanym przejściu na emeryturę powszechną, należy podkreślić, że obowiązujące przepisy prawa pracy nie przewidują odrębnego, sztywnego terminu, w którym pracownik powinien poinformować pracodawcę o zamiarze przejścia na emeryturę. Jednakże termin, w którym pracownik powinien podjąć działania zmierzające do zakończenia zatrudnienia, jest uzależniony od wybranego sposobu rozwiązania stosunku pracy łączącego pracodawcę i pracownika przechodzącego na emeryturę. Typowymi sposobami rozwiązania stosunku pracy w analizowanym przypadku są rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron albo za wypowiedzeniem dokonanym przez pracownika.

Wiele zależy od sposobu rozwiązania umowy o pracę

Zgodnie z art. 36 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277, ze zm.; dalej: k.p.), okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony oraz umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Należy przy tym uwzględniać łączny staż pracy u tego pracodawcy z tytułu stosunku pracy. Jednakże do wskazanego powyżej okresu zatrudnienia wlicza się również okres zatrudnienia pracownika u poprzedniego pracodawcy, pod warunkiem że zmiana pracodawcy nastąpiła w wyniku przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę na zasadach określonych w art. 23(1) k.p., a także inne okresy zatrudnienia, gdy z mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca jest następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez poprzedniego pracodawcę.

W przypadku umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony okres wypowiedzenia wynosi:

1. 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy;
2. 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy;
3. 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

W tym miejscu należy podkreślić, że w myśl art. 3