Dofinansowanie pakietu medycznego przez pracodawcę a podstawa wymiaru zasiłku chorobowego – wliczać czy nie?

W zakładzie pracy pracownicy, zgodnie z zakładowym układem zbiorowym pracy, mają prawo do korzystania z pakietu medycznego, pod warunkiem zapłaty pozostałej części należności według aktualnej wartości abonamentu. Miesięczna składka jest współfinansowana przez pracodawcę i pracownika. Pracownik ponosi częściową odpłatność za pakiet medyczny, która jest potrącana z jego wynagrodzenia. Dofinansowanie nie jest wypłacane pracownikowi w formie ekwiwalentu pieniężnego.

Ogólne zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Wynika to z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 854, ze zm.; dalej: u.ś.p.u.s.m.). Wobec tego podstawa tego zasiłku powinna zostać ustalona z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek (pracodawcy) w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 3 pkt 3 u.ś.p.u.s.m. przez wynagrodzenie należy rozumieć przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe.

W przypadku gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

Jeżeli jednak niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku stanowi wynagrodzenie, które pracownik osiągnąłby, gdyby przepracował pełny miesiąc kalendarzowy. Jest to odpowiednio:

• wynagrodzenie miesięczne określone w umowie o pracę lub w innym akcie, na podstawie którego powstał stosunek pracy, po odliczeniu wartości odpowiadającej 13,71% – jeżeli wynagrodzenie przysługuje w stałej miesięcznej wysokości;
• wynagrodzenie miesięczne obliczone poprzez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze (po odliczeniu wartości potrąconych składek) przez liczbę dni przepracowanych, a następnie pomnożenie otrzymanego wyniku przez liczbę dni, które pracownik był obowiązany przepracować w tym miesiącu, jeżeli przepracował choćby jeden dzień;
• kwota zmiennych składników wynagrodzenia w przeciętnej miesięcznej wysokości, wypłacona za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy (po pomniejszeniu o wartość potrąconych składek), pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u danego pracodawcy, jeżeli pracownik nie osiągnął żadnego wynagrodzenia.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego a minimalne wyn