Sąd: rozmowa rekrutacyjna na L4 nie musi oznaczać utraty zasiłku

ZUS zakwestionował zasiłek po informacji od nowego pracodawcy

Sprawa dotyczyła kobiety zatrudnionej jako księgowa. Jej umowa o pracę zakończyła się 31 sierpnia 2025 r. Jeszcze przed ustaniem zatrudnienia, od 26 sierpnia, była niezdolna do pracy. Po rozwiązaniu umowy nadal przebywała na zwolnieniach lekarskich – najpierw od 1 do 8 września, a następnie od 9 do 30 września 2025 r. Przyczyną niezdolności do pracy były bóle kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym. Lekarz nie nakazał kobiecie leżenia. Przeciwnie, zalecił jej rozciąganie, poruszanie się i chodzenie.

W trakcie drugiego zwolnienia, 17 września, ubezpieczona wzięła udział w rozmowie rekrutacyjnej. Spotkanie odbyło się przez internet, trwało około godziny, a kobieta uczestniczyła w nim z domu, siedząc przed komputerem. Nie wykonywała tego dnia żadnej pracy na rzecz przyszłego pracodawcy i nie otrzymała wynagrodzenia. Po zakończeniu zwolnienia, 1 października 2025 r., rozpoczęła pracę w firmie, która wcześniej prowadziła rekrutację. Gdy ZUS uzyskał informację o wrześniowym spotkaniu, uznał, że kobieta wykorzystywała zwolnienie niezgodnie z jego celem. Decyzją z 24 listopada 2025 r. odmówił jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 9 do 30 września. Ubezpieczona odwołała się do sądu.

Sąd: rozmowa rekrutacyjna to jeszcze nie wykonywanie pracy

Sąd musiał ustalić, czy udział w rekrutacji spełniał jedną z dwóch przesłanek powodujących utratę zasiłku: był wykonywaniem pracy zarobkowej albo stanowił wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z jego celem.

Pierwsza z tych przesłanek nie została spełniona. Rozmowa kwalifikacyjna może poprzedzać zatrudnienie, ale sama nie jest jeszcze wykonywaniem obowiązków służbowych. Kobieta nie pracowała dla nowej firmy, nie świadczyła na jej rzecz usług i nie otrzymała żadnej zapłaty.

Sąd podkreślił, że „samo wzięcie udziału w rozmowie kwalifikacyjnej lub spotkaniu rekrutacyjnym [...] nie stanowiło działalności zarobkowej, bądź czynności niezgodnych z celem zwolnienia”. Istotne było także to, że zatrudnienie rozpoczęło się dopiero po odzyskaniu przez kobietę zdolności do pracy. Zdaniem sądu krótkotrwałe spotkanie z przyszłym pracodawcą nie może być utożsamiane z „rzeczywistym i aktywnym prowadzeniem działalności zmierzającej do osiągnięcia zysku”.

Drugą podstawą utraty zasiłku może być podejmowanie aktywności sprzecznej z celem zwolnienia. Chodzi przede wszystkim o zachowania, które utrudniają leczenie, przedłużają niezdolność do pracy albo świadczą o tym, że zwolnienie