Niewidzialna niepełnosprawność. Czy umiarkowany spadek nastroju wystarczy, by uzyskać stopień niepełnosprawności?

Jednym z najczęstszych, a zarazem najbardziej podstępnych schorzeń tego typu jest depresja. Nie widać jej na pierwszy rzut oka, bo i też nie wymaga wózka inwalidzkiego ani białej laski. Powoduje jednak znaczne ograniczenia psychiczne, które drastycznie wpływają na koncentrację oraz relacje w zespole prowadząc do zmniejszenia efektywności pracownika. Czy zmagający się z taką chorobą pracownik ma w ogóle szansę na orzeczenie stopnia niepełnosprawności? A jeśli tak, to jak pracodawca powinien zareagować na orzeczenie potwierdzające schorzenie szczególne 02-P?

Depresja, podobnie jak inne poważne kryzysy zdrowia psychicznego, może stanowić pełnoprawną podstawę do wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, co potwierdzają przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy I Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności.

Przepisy prawa a diagnoza psychiatryczna

Zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia, przy kwalifikowaniu do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności bierze się pod uwagę zakres naruszenia sprawności organizmu spowodowany przez choroby psychiczne. Ustawodawca wprost wymienia tu m.in. zaburzenia psychotyczne, utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym st