Klimatyzacja jako przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy

Wypadek przy pracy w polskim prawie

Podstawą oceny tego, czy zdarzenie może być uznane za wypadek przy pracy, jest art. 3 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, dalej: u.u.w. Wypadkiem przy pracy jest nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz albo śmierć, które nastąpiło w związku z pracą.

Związek z pracą zachodzi m.in. podczas lub w związku z wykonywaniem zwykłych czynności albo poleceń przełożonych, podczas czynności na rzecz pracodawcy nawet bez polecenia, a także w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku pracowniczego.

Winny klimatyzator

W przedstawionej we wstępie sprawie pracownik był w pomieszczeniu, w którym był zainstalowany klimatyzator ścienny. Człowiek ten miał możliwość samodzielnego ustawienia temperatury i kierunku nawiewu. W rezultacie mógł skierować powietrze na siebie albo zamknąć klapy, by strumień szedł ku górze. To ważne, ale samo nie przesądza sprawy.

Klimatyzacja może być przyczyną zewnętrzną wypadku, jeśli dokumentacja medyczna potwierdzi, że to zimny nawiew doprowadził do porażenia twarzy. Nie wystarczy samo stwierdzenie pracownika, że „zawiał go klimatyzator”.

Zespół powypadkowy powinien oprzeć się na dokumentach: karcie informacyjnej ze szpitala, dokumentacji SOR, informacji ze stacji pogotowia, zaświadczeniu lekarskim albo wynikach badań. Powinno z nich wynikać, jaki uraz wystąpił i jakie miał następstwa.

Znaczenie ustaleń medycznych podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z 9.06.2009 r., sygn. akt II PK 318/08. SN wskazał, że ustalenie urazu wymaga szczegółowych ustaleń faktycznych, a gdy potrzebna jest wiedza medyczna, opinii biegłych lekarzy.

Kluczowa jest nagłość zdarzenia

Najtrudni