Czy pracodawca może wprowadzić do regulaminu ZFŚS okres wyczekiwania na nabycie prawa do świadczeń z tego funduszu?

Podstawowe zasady tworzenia ZFŚS

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 288, ze zm.; dalej: u.z.f.ś.s.), pracodawca, który nie jest jednostką budżetową lub samorządowym zakładem budżetowym oraz na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego zatrudnia co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, ma obowiązek utworzenia ZFŚS.

Jak wynika z art. 5 ust. 1 u.z.f.ś.s., zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się przede wszystkim z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Co do zasady wysokość tego odpisu na jednego zatrudnionego, z zastrzeżeniami niemającymi znaczenia dla analizowanej sprawy, wynosi 37,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej:

1. w roku poprzednim albo
2. w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu było wyższe niż wynagrodzenie wskazane w pkt 1.

Pracodawca, o którym mowa w art. 3 ust. 1 u.z.f.ś.s., u którego obowiązuje układ zbiorowy pracy, może kształtować wysokość odpisu na ZFŚS w postanowieniach tego układu. W układzie tym pracodawca może także przewidzieć, że ZFŚS nie będzie tworzony.

Kto jest uprawniony do korzystania ze wsparcia z ZFŚS?

Jeżeli chodzi o katalog podmiotów uprawnionych do wsparcia ze środków ZFŚS, to na podstawie art. 2 pkt 5 u.z.f.ś.s. do korzystania z tego funduszu uprawnieni są:

• pracownicy i ich rodziny;
• emeryci i renciści, będący byłymi pracownikami, a także ich rodziny;
• inne os