Dodatkowy urlop wypoczynkowy osoby z niepełnosprawnością w okresie letnim – czy pracodawca jest związany wnioskiem pracownika o urlop?

Urlop wypoczynkowy jako podstawowe prawo pracownika

Można przyjąć, że po zapytaniu pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę, o podstawowe uprawnienia, jakie przysługują mu z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy, wśród wskazań tej osoby znalazłoby się prawo do urlopu wypoczynkowego. Ustawodawca poświęcił temu zagadnieniu cały rozdział ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277, ze zm.; dalej: k.p.).

Jak wynika z art. 152 k.p., urlop wypoczynkowy, o którym mowa powyżej, jest urlopem przysługującym corocznie, nieprzerwanym, a także płatnym. Co więcej, pracownik nie może zrzec się prawa do tego urlopu. Jednakże na mocy art. 162 k.p. pracodawca, na wniosek pracownika, może podzielić urlop przysługujący pracownikowi na części. W takim przypadku co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Dzienny wymiar urlopu wypoczynkowego nie zawsze wynosi 8 godzin na dobę

Zgodnie z art. 154 § 1 k.p., pracodawca udziela urlopu wypoczynkowego w dni pracy pracownika, w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Jednakże w sytuacji, gdy część urlopu pozostała do wykorzystania przez pracownika jest niższa niż pełny dobowy wymiar jego czasu pracy w dniu, na który ma być udzielony urlop