Dodatkowy urlop wypoczynkowy dla osób ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności wydaje się konstrukcją prostą: 10 dni rocznie, po spełnieniu ustawowych warunków. W praktyce jednak moment nabycia prawa do tego urlopu oraz sposób jego rozliczenia przy rozwiązaniu umowy o pracę potrafią wywołać poważne wątpliwości interpretacyjne. Szczególnie wtedy, gdy prawo do pierwszego dodatkowego urlopu powstaje w trakcie roku kalendarzowego, a zatrudnienie kończy się niedługo później.
Czy w takiej sytuacji pracodawca powinien wypłacić ekwiwalent za pełne 10 dni pierwszego dodatkowego urlopu?
Czy też – analogicznie jak przy urlopie kodeksowym – zastosować zasadę proporcjonalności?
Wątpliwości te stały się przedmiotem oficjalnego wystąpienia parlamentarnego skierowanego do organów nadzoru i resortu właściwego ds. pracy. Co istotne, impulsem do tej interwencji była sygnalizowana przez pracodawców zmiana podejścia kontrolnego do rozliczania pierwszego dodatkowego urlopu.
Przyjrzyjmy się zatem, gdzie rzeczywiście leży problem.
Zgodnie z art. 19 ustawy o rehabilitacji osoba zaliczona do znacznego lub umiarkowanego
Nie masz jeszcze wykupionego dostępu? Zapoznaj się z naszymi pakietami dla Firm
Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Możesz zaakceptować pliki cookies albo wyłączyć je w przeglądarce. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że pliki cookies będą umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.
W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę na przetwarzanie danych, zażądać informacji o zakresie przetwarzanych danych lub zmienić zakres ich przetwarzania. Więcej informacji o przetwarzaniu danych znajdziesz w Polityce Prywatności.