Jakie są źródła finansowania ZFRON?
Każdy pracodawca, który ma status zakładu pracy chronionej, jest zobowiązany do utworzenia ZFRON. Do podstawowych źródeł finansowania tego funduszu należy zaliczyć:
- 90% środków uzyskanych z tytułu zwolnień z niektórych podatków i opłat, o których mowa w art. 31 ust. 1 u.r.o.n. (z podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego, podatku od czynności cywilnoprawnych; opłat, z wyjątkiem opłaty skarbowej i opłat o charakterze sankcyjnym; a także innych podatków – z wyjątkiem podatku od gier, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, cła, podatków dochodowych oraz podatku od środków transportowych);
- środki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) przekazywane na wniosek dysponenta ZFRON na podstawie art. 33b u.r.o.n.;
- część zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami, przy czym za dzień uzyskania tych środków uznaje się dzień wypłaty wynagrodzeń;
- wpływy z zapisów i darowizn;
- odsetki od środków zgromadzonych na rozliczeniowym rachunku bankowym ZFRON;
- środki pochodzące ze zbycia środków trwałych zakupionych ze środków ZFRON, w części niezamortyzowanej.
Konsekwencje wydatkowania środków ZFRON niezgodnie z ich przeznaczeniem
Pracodawca jest wyłącznie dysponentem środków ZFRON i nie może nimi swobodnie dysponować. W myśl art. 33 ust. 4 u.r.o.n. środki ZFRON mają być przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej, wliczając w to indywidualne programy rehabilitacji osób niepełnosprawnych opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne oraz na ubezpieczenie osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania środków ZFRON. Szczegółowe zasady wydatkowania środków ZFRON zostały określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1145, ze zm.).
W świetle art. 33 ust. 4a u.r.o.n. wydatkowanie środków ZFRON w sposób niezgodny z art. 33 ust. 4 u.r.o.n. powoduje powstanie po stronie pracodawcy obowiązku dokonania:
- zwrotu 100% kwoty tych środków na konto ZFRON; a także
- wpłaty w wysokości 30% tych środków na PFRON w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodnego z ustawą przeznaczenia środków ZFRON, bądź nieprzekazanie środków ZFRON na rozliczeniowy rachunek bankowy tego funduszu w terminie 7 dni od dnia, w którym pracodawca uzyskał te środki.
- Jak wynika z art. 33 ust. 4c u.r.o.n., uzyskane w danym roku kalendarzowym środki ZFRON pochodzące ze zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 u.r.o.n., kwoty pobranych zaliczek na PIT, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 2 u.r.o.n., oraz środki, o których mowa w art. 33b ust. 1 tej ustawy, które nie zostaną wykorzystane w terminie do 31 grudnia następnego roku, podlegają wpłacie do PFRON.
Środki zwrócone do ZFRON nie zawsze mogą być ponownie wykorzystane
W celu udzielenia odpowiedzi na pytanie zadane na wstępie warto odwołać się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2025 r. (sygn. akt III FSK 1046/24, LEX nr 3978237). Sąd rozpoznawał skargę kasacyjną przedsiębiorcy, wobec którego Prezes PFRON wydał decyzję w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. W decyzji tej organ określił wysokość zobowiązania przedsiębiorcy wynikającego z obowiązku zwrotu niewykorzystanych środków ZFRON.
Przedsiębiorca odwołał się od decyzji Prezesa PFRON do Ministra Rodziny i Polityki Społecznej (organu II instancji), ten jednak utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Minister wskazał, że w lutym 2018 r. przedsiębiorca uzyskał środki z tytułu zaliczek na PIT i nie przekazał ich w ogóle na rozliczeniowy rachunek bankowy ZFRON. Organ wydał decyzję określającą wysokość zobowiązań strony z tytułu wpłat na PFRON w związku z niedotrzymaniem terminu do przekazania środków PFRON na rachunek bankowy ZFRON za okres