Jeden dzień pracy, miesiąc choroby – jak nie pozbawić pracownika z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności wynagrodzenia?

Z treści art. 80 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277, ze zm.) – dalej: k.p. wynika, iż co do zasady wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Wypłata wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy jest dopuszczalna wyjątkowo, jeżeli przepisy prawa pracy przewidują, że za takie okresy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Przepis art. 92 § 1 k.p. wskazuje, że pracownik podlegający ubezpieczeniu chorobowemu, niezdolny do pracy np. z powodu choroby, za czas niezdolności do pracy, trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego (14 dni w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia), jest uprawniony do wynagrodzenia chorobowego. Odpowiednio do art. 92 § 4 k.p. pracownik, o którym mowa powyżej, zamiast wynagrodzenia chorobowego jest uprawniony do zasiłku chorobowego, o ile wspomniany wcześniej okres niezdolności do pracy trwa łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia – łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego.

Co jeżeli pracownik pracował tylko przez część miesiąca, a przez pozostałą część przebywał na zwolnieniu lekarskim?

Obliczanie wynagrodzenia za przepracowaną część miesiąca w okresie niewykonywania