Umowy cywilnoprawne a dodatkowy urlop wypoczynkowy dla osób z niepełnosprawnościami – co zmieni się po 1 stycznia 2026 r.?

Niepełnosprawnemu pracownikowi przysługuje zwykły urlop wypoczynkowy...

Na mocy przepisów art. 152 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277, ze zm.; dalej: k.p.) pracownikowi przysługuje coroczny, nieprzerwany i płatny urlop wypoczynkowy. Pracownik nie może zrzec się prawa do tego urlopu ani przenieść tego prawa na inną osobę.

W sytuacji, gdy dany pracownik podejmuje pracę po raz pierwszy – w roku kalendarzowym, w którym podjął tę pracę, uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. Jeżeli chodzi o kolejne urlopy wypoczynkowe, o których mowa w przepisach k.p., pracownik nabywa do nich prawo w każdym następnym roku kalendarzowym.

Podstawowy wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę jest uregulowany w art. 154 § 1 k.p. i wynosi:

• 20 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat;
• 26 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony przez co najmniej 10 lat.

Ponadto do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu wypoczynkowego i wymiar tego urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy. Jeżeli pracownik jednocześnie pozostawał w dwóch lub więcej stosunkach pracy, wliczeniu do okresu zatrudnienia podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy.

Aktualnie na podstawie art. 155 § 1 k.p. do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wlicza się z tytułu ukończenia:

1. zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczan