Wsparcie psychologiczne – przychód pracownika i koszt pracodawcy?

Podstawy prawne i wyrok Trybunału Konstytucyjnego

Artykuł 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f., stanowi, że przychodem ze stosunku pracy jest również wartość nieodpłatnych świadczeń. Przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają jednak definicji takich świadczeń. Dlatego istotne znaczenie ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), w którego uzasadnieniu określono trzy warunki, jakie muszą być spełnione, aby świadczenie mogło być uznane za przychód pracownika:

1. pracownik korzysta z niego dobrowolnie;
2. jest ono spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przynosi mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;
3. korzyść jest wymierna i przypisana konkretnej osobie (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Kiedy nie ma przychodu? Interpretacje organów podatkowych

Z najnowszych interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wynika, że w wielu przypadkach korzystanie z konsultacji psychologicznych nie stanowi przychodu pracownika.

Przykładem może być decyzja z dnia 16 maja 2025 r. (sygn. 0112-