Co decyduje o zakwalifikowaniu danego rodzaju pracy do pracy w szczególnych warunkach? – analiza wyroku sądu

W celu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie należy odwołać się do stanowiska wyrażonego przez Sąd Okręgowy w Kaliszu w wyroku z dnia 12 listopada 2024 r. (sygn. akt V U 763/24, opub. https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/152505000002521_V_U_000763_2024_Uz_2024-11-18_002). Sąd rozpatrywał sprawę byłego pracownika, przebywającego obecnie na emeryturze, który otrzymał od pracodawcy świadectwo pracy, w którego treści zaznaczono, że pracownik przez niemal 21 lat wykonywał pracę w szczególnych warunkach jako ślusarz naprawy akumulatorów. Niemniej jednak świadectwo pracy nie było prawidłowo wypełnione.

Były pracownik wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) o przyznanie mu rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, jednakże ZUS wydał w tej sprawie decyzję odmowną, uzasadniając to tym, że pracownik nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Pracownik odwołał się więc do sądu.

W tym kontekście warto przypomnieć, że w świetle art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1696, ze zm.) – dalej: u.e.p., pracami w szczególnych warunkach są „prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki techniczne