Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy a utrata prawa do dodatku funkcyjnego za ten czas

W przedsiębiorstwie działającym w sektorze prywatnym wprowadzenie dodatku funkcyjnego do składników wynagrodzenia za pracę zależy od decyzji pracodawcy. Wspomniany dodatek przysługuje pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku pracy związanym z pełnieniem określonej funkcji w zakładzie pracy, albo w sytuacjach zwiększonego nakładu pracy i większej odpowiedzialności niż w przypadku standardowych czynności wykonywanych na danym stanowisku pracy.

W przypadku dobrowolnego wypłacania dodatku funkcyjnego pracodawca powinien określić zasady wypłaty tego składnika wynagrodzenia w przepisach wewnątrzzakładowych, takich jak np. regulamin wynagradzania. Świadczenie to wypłaca się po spełnieniu przesłanek jego nabycia. Dodatek ten jest wypłacany raz w miesiącu, w terminie ustalonym dla wypłaty wynagrodzenia zasadniczego. Kwota dodatku funkcyjnego musi zostać ustalona indywidualnie. Zależnie od sytuacji dodatek funkcyjny może być wyliczany w następujący sposób:

• procentowo od wynagrodzenia zasadniczego;
• od najniższego wyna