W 2025 roku będą obowiązywać dwa współczynniki urlopowe - cz. I

Prawo do wypoczynku, w tym prawo do urlopu wypoczynkowego, zostało zapewnione pracownikom na podstawie art. 14 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1465, ze zm.) – dalej: k.p. Przepis ten wypełnia normę konstytucyjną dotyczącą prawa do urlopu, wynikającą z art. 66 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm.). Stosownie do tego uregulowania, pracownik ma prawo do określonych ustawowo dni wolnych od pracy i corocznych płatnych urlopów.

W myśl art. 152 § 1 w zw. z art. 154 § 1 k.p. każdy pracownik zatrudniony na podstawie stosunku pracy ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, którego wymiar jest uzależniony od stażu pracy danego pracownika i wynosi:

• 20 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat;
• 26 dni – jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Co