Ruchomy czas pracy dla pracownika z niepełnosprawnością – czy to zgodne z prawem?

Normy czasu pracy osoby z niepełnosprawnością regulowane są przez przepisy art. 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 44, ze zm.) – dalej: u.r.o.n. Zgodnie z tym uregulowaniem, czas pracy niepełnosprawnego pracownika, który nie został zaliczony do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Powyższa norma czasu pracy ma charakter sztywny, wobec czego nie może być przekraczana, poza przypadkami ściśle określonymi w ustawie.

Natomiast w wypadku, gdy dany pracownik posiada orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, normy jego czasu pracy są dodatkowo obniżone do 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Oprócz tego pracownik z niepełnosprawnością, bez względu na orzeczony stopień niepełnosprawności, nie może być zatrudniony w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej.

Powyższe normy czasu pracy nie mogą być zmienione przez strony stosunku pracy na wyższe, nawet w drodze porozumienia zmieniającego, a ewentualna zgoda pracownika w tym zakresie nie ma mocy wiążącej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w myśl art. 129 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1465, ze zm.) – dalej: k.p., rozkład czasu pracy danego pracownika (w tym osoby z niepełnosprawnością) może być sporządzony na okres krótszy niż okres rozliczeniowy. Rozkład czasu pracy musi obejmować co najmniej 1 miesiąc i powinien być sporządzony w formie pisemnej lub elektronicznej. Pracodawca przekazuje pracownikowi rozkład czasu pracy co najmniej na 1 tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, na k