Rządowy projekt ustawy o asystencji osobistej może przyczynić się do zwiększenia aktywności zawodowej osób z niepełnosprawnościami na rynku pracy

Zgodnie z danymi z Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności (EKSMOoN) z I kwartału 2024 roku, w Polsce żyje 1 181 563 osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności.

Usługi asystencji osobistej sprowadzają się do zindywidualizowanego wsparcia osoby z niepełnosprawnością w wykonywaniu codziennych czynności, których osoba nie może realizować w sposób równy z osobami w pełni sprawnymi.

Dostęp do usług asystencji osobistej jest bardzo istotny dla umożliwienia osobom wymagającym intensywnego wsparcia (persons with high-support needs) korzystania z prawa do niezależnego życia. Zgodnie z postanowieniami Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030 (Dz. U. z 2021, poz. 218), osoba z niepełnosprawnością powinna mieć zagwarantowany wybór asystenta osobistego przez wskazanie własnego asystenta lub wybór spośród kilku kandydatów, a ponadto swobodę w zakresie decydowania o tym, gdzie, kiedy oraz w jaki sposób dany asystent będzie realizował swoje usługi.

Jednocześnie, projektodawcy zwrócili uwagę, że obowiązujące dotychczas rozwiązania nie zapewniały trwałych i powszechnych warunków realizacji usług asystencji osobistej. Według projektodawców wynika to przede wszystkim z:

• braku ciągłości i powszechności wsparcia asystentów osobistych, realizowanego obecnie przede wszystkim w wymiarze regionalnym, w szczególności w ramach Programu „Asystent Osobisty Osoby Niepełnosprawnej” finansowanego z Funduszu Solidarnościowego;
• realizacji usług asystencji osobistej w trybie konkursowym;
• braku rzeczywistych i stabilnych alternatyw dla umieszczeni