Ciąża kandydatki do pracy a pozorność umowy o pracę

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1465, ze zm.) – dalej: k.p., pracownik to osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Na mocy art. 22 § 1 tej ustawy przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, z kolei pracodawca zobowiązuje się do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Co ważne, zatrudnienie w powyższych warunkach jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, niezależnie od nazwy zawartej przez strony umowy.

Wraz z nawiązaniem stosunku pracy, aż do dnia ustania tego stosunku, pracownik podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu. Wynika to z art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 497, ze zm.).

W świetle art. 83 §