Prawo do przerwy na karmienie dziecka- wątpliwości w stosowaniu art. 187 Kodeksu pracy

Przerwy w pracy w celu karmienia powinny być wliczane do czasu pracy i wynagradzane jako takie w wypadkach, w których sprawa ta jest regulowana przez ustawodawstwo krajowe lub zgodnie z nim; w tych wypadkach, w których sprawę tę regulują układy zbiorowe, warunki będą ustalone zgodnie z odpowiednim układem.

Pracownica karmiąca więcej niż jedno dziecko ma prawo do dwóch przerw w pracy, po 45 minut każda. Art. 187 k.p. nie określa, w jakich porach pracownica może korzystać z przerw na karmienie. Przepis przewiduje jedynie, że na jej wniosek przerwy mogą być udzielane łącznie. Oznacza to, że zamiast dwóch przerw, pracownica może wnioskować o udzielenie jednej, dłuższej przerwy w czasie dnia pracy. Ponadto nie ma też przeszkód, by przerwy zostały wykorzystane w ten sposób, że pracownica będzie kończyć pracę wcześniej lub zaczynać ją później. 

Za czas trwania tych przerw pracownicy przysługuje prawo do wynagrodzenia. Zgodnie z par. 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę oblicza