Odliczenie z wynagrodzenia pracownika w przypadku nadpłaty

W Kodeksie pracy zapisane są niemal wszystkie aspekty związane ze stosunkiem pracy. Jednym z nich są kwestie związane z wynagrodzeniem, również wtedy, gdy pracownik przebywa na zwolnieniu lekarskim. W artykule 92 Kodeksu pracy zapisano:

„§ 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:

1. choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;
2. wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży - w okresie wskazanym w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;
3. poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - w okresie wskazanym w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.

§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.

§ 3. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1:

1. nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego;
2. nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego.

§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50 rok życia, dotyczą niezdolności pracownika do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 rok życia”.

W świetle powyższych przepisów pracownik może zatem chorować w różnych okresach roku, wykorzystując przysługujące mu dni, na przykład, w pierwszym kwartale roku, co sprawi, że pieniądze za kolejne okresy choroby będą już wypłacane przez ZUS, a pracodawca nie będzie musiał płacić wynagrodzenia. Jeżeli jednak pracownik zachoruje 30 listopada, a jego zwolnienie będzie trwało do 1 lutego kolejnego roku, przy założeniu, że wcześniej nie chorował, pracodawca będzie wypłacał wynagrodzenie chorobowe łącznie przez 60 dni z rzędu. Wynika to z cytowanego powyżej art. 92 §1 pkt. 1, w którym zawarto, że pracodawca ma obowiązek wypłaty wynagrodzenia przez 33 dni roku kalendarzowego.

Najpierw wypłata, potem L4

Żeby uznać pracownika za niezdolnego do pracy z powodu choroby, do pracodawcy musi wpłynąć zaświadczenie lekarskie, potocznie zwane L4. W tej chwili dokume