Termin wpłynięcia do kadr orzeczenia a przywileje pracodawcy i pracownika

Zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami oznacza dla pracodawców możliwość korzystania z kilku przywilejów. Jednak, aby zatrudniający mógł otrzymać np. dofinansowanie wynagrodzeń, czy zatrudnić osobę wspomagającą musi bezwzględnie otrzymać od pracownika orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub dokument równoważny.

Najbardziej oczywistym dokumentem jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, wydawane przez Powiatowy/Miejski Zespół Orzekania o Niepełnosprawności, Wojewódzki Zespół Orzekania o Niepełnosprawności.

Jednak są również inne dokumenty, które pracodawca może przyjąć, a które poświadczają, że z pełną odpowiedzialnością przyjął do pracy osobę z niepełnosprawnością.
Zatem, oprócz orzeczenia, dokumentem, który potwierdza zatrudnienie osoby z niepełnosprawnością, jest orzeczenie lekarza orzecznika ZUS lub Komisji Lekarskiej ZUS.

Zgodnie z art. 5 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o:

• całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2, i niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
• niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
• całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2 ustaw