Zasady dofinansowania wynagrodzeń
W 2022 roku PFRON wprowadził nowe warunki ubiegania się o dofinansowanie wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego. Pracodawca, chcąc otrzymać taką pomoc, musi spełnić poniższe warunki:
- zatrudniać osobę niepełnosprawną zgodnie z przepisami prawa pracy. Przypomnijmy, że pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Dofinansowanie nie przysługuje na osoby, z którymi zawarto umowy cywilnoprawne (o dzieło, umowa zlecenia).
- pracodawca musi posiadać dokument potwierdzający status pracownika jako osoby niepełnosprawnej od pierwszego dnia zatrudnienia (z wyjątkiem przypadków nabycia przez pracownika niepełnosprawności w trakcie zatrudnienia).
Należy pamiętać, że dofinansowanie nie przysługuje na pracownika, który ma ustalone prawo do emerytury i został zaliczony do umiarkowanego lub lekkiego stopnia niepełnosprawności.
Żeby pracodawca mógł ubiegać się o dofinansowanie w przypadku zatrudnienia co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, musi zatrudniać co najmniej 6% osób niepełnosprawnych.
Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych liczony jest w następujący sposób:
liczba etatów osób niepełnosprawnych/ liczba etatów ogółem x 100.
Znaczenie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności w ubieganiu się o dofinansowanie
W dniu podpisania umowy lub w dniu rozpoczęcia pracy, jeżeli w umowie została wykazana data rozpoczęcia pracy inna niż data podpisania umowy, powinien dysponować jakimkolwiek dokumentem (i niekoniecznie orzeczeniem, o którym mowa w
ustawie o rehabilitacji) poświadczającym, że był świadomy, iż zatrudnia osobę z niepełnosprawnością. Dokumentami potwierdzającymi niepełnosprawność pracownika są:
- orzeczenie, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji lub
- decyzję o przyznaniu renty, lub
- orzeczenie niepotwierdzające niepełnosprawności w rozumieniu ustawy o rehabilitacji (orzeczenie rolnicze (KRUS) lub resortowe (MON, MSWiA)), lub
- orzeczenie wydane na podstawie prawa innych państw, lub
- oświadczenie pracownika, iż jest osobą niepełnosprawną albo
- sporządził własne oświadczenie, iż niepełnosprawność zatrudnianej osoby jest widoczna np. osoba korzystająca z wózka.
Bez względu na powyższe osobą niepełnosprawną w rozumieniu ustawy o rehabilitacji jest osoba, której niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub orzeczeniem równoważnym. Kiedy pracodawca nie ma orzeczenia o stopniu niepełnosprawności pracownika w dniu podpisania z nim umowy, nie oznacza, że nie będzie mógł wystąpić o dofinansowanie wynagrodzenia w momencie, kiedy zatrudniony dostarczy mu stosowny dokument potwierdzający stopień niepełnosprawności.
Przyjmując, że pracodawca posiadał udokumentowaną wiedzę o niepełnosprawności pracownika w dniu podpisania umowy (lub rozpoczęcia pracy, gdy daty się różnią), to może wliczać tego pracownika do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych wg przepisu art. 2a ustawy o rehabilitacji i ubiegać się o dofinansowanie wynagrodzenia tej osoby dopiero za okres od daty otrzymania orzeczenia o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 1 ustawy o rehabilitacji.
Wykazanie efektu zachęty
Jednym z warunków, jakie musi spełnić pracodawca, będący podmiotem wnioskującym o pomoc publiczną w postaci dofinansowania wynagrodzenia pracownika
niepełnosprawnego, jest wykazanie efektu zachęty. Efekt zachęty ustalany jest tylko jeden raz, w momencie podjęcia pracy przez osobę z niepełnosprawnością. Efekt zachęty trwa do momentu rozwiązania stosunku pracy bądź utraty przez