Jak będzie wyglądała ocena funkcjonalna potrzeby wsparcia osoby z niepełnosprawnością?

Adekwatnie do przepisu art. 37 projektu ustawy o świadczeniu wspierającym, do ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 100, ze zm.) – dalej: u.r.o.n., mają zostać wprowadzone art. 4b-4d, związane ustalaniem poziomu potrzeby wsparcia osoby z niepełnosprawnością. Jak wskazuje bowiem projektowany art. 4b ust. 1 u.r.o.n., „potrzeba wsparcia osoby niepełnosprawnej powyżej 3. roku życia to następstwo braku lub utraty autonomii fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, biorąc pod uwagę, adekwatnie do wieku, zdolność osoby do samodzielnego wykonywania określonych czynności lub zadań, związanych z codziennym funkcjonowaniem oraz rodzaj wymaganego wsparcia, z uwzględnieniem konieczności wymaganego wsparcia przez inną osobę lub technologię wspomagającą z uwzględnieniem niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej, lub sensorycznej na zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby niepełnosprawnej“. Jednocześnie osobom z niepełnosprawnościami, powyżej 3. roku życia ustala się poziom potrzeby wsparcia, wyrażony w wartościach punktowych w skali od 0 do 100.

Tymczasem, w myśl art. 4c ust. 1 u.r.o.n., „potrzeba wsparcia osoby niepełnosprawnej do ukończenia 3. roku życia to następstwo braku lub utraty zdolności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, biorąc pod uwagę normy rozwojowe dziecka oraz potrzeby wsparcia zdrowotnego, z uwzględnieniem konieczności wymaganego wsparcia przez inną osobę”. Jednakże w tym przypadku skala poziomu potrzeby wsparcia