Zdarza się, że pojęcia „pracodawcy” i „zakładu pracy” używa się jako synonimów. Nie jest to właściwe. Dlatego warto się przyjrzeć znaczeniu tych dwóch nazw na gruncie prawa.
Zacznijmy od tego, że przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Z kolei pracodawca, zgodnie z art. 22 par. kodeksu pracy, ma obowiązek zatrudniać pracownika za wynagrodzeniem.
Ponadto strony stosunku pracy, czyli pracownik i pracodawca, mają w zakresie prawa pracy zdolność prawną, co oznacza, że mogą być podmiotami określonych praw i obowiązków oraz posiadają zdolność do czynności prawnych. To ostatnie może, poprzez własne działanie, wywoływać określone skutki prawne (np. zawrzeć umowę o pracę, modyfikować jej treść czy też rozwiązać stosunek pracy).
Art. 22 § 2 i 3 kodeksu pracy ustalono, że pracownikiem może być wyłącznie osoba fizyczna, która ukończyła 18 lat oraz ma przynajmniej ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Pracownikiem może być również, na warunkach określonych w przepisach o zatrudnieniu młodocianych (Dzia
Nie masz jeszcze wykupionego dostępu? Zapoznaj się z naszymi pakietami dla Firm
Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Możesz zaakceptować pliki cookies albo wyłączyć je w przeglądarce. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że pliki cookies będą umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.
W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę na przetwarzanie danych, zażądać informacji o zakresie przetwarzanych danych lub zmienić zakres ich przetwarzania. Więcej informacji o przetwarzaniu danych znajdziesz w Polityce Prywatności.