Czy pracodawca może żądać informacji o stanie zdrowia pracownika?

Dane osobowe pracowników według kodeksu pracy i prawa europejskiego

Zgodnie z art. 221 par.1 kodeksu pracy pracodawca żąda od osoby ubiegającej się o zatrudnienie podania danych osobowych obejmujących:

1. imię (imiona) i nazwisko;

2. datę urodzenia;

3. dane kontaktowe wskazane przez taką osobę;

4. wykształcenie;

5. kwalifikacje zawodowe;

6. przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Dodatkowo pracodawca może żądać od pracownika danych osobowych obejmujących:

1. adres zamieszkania;

2. numer PESEL, a w przypadku jego braku – rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

3. inne dane osobowe pracownika, a także dane osobowe dzieci pracownika i innych członków jego najbliższej rodziny, jeżeli podanie takich danych jest konieczne ze względu na korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy;

4. wykształcenie i przebieg dotychczasowego zatrudnienia, jeżeli nie istniała podstawa do ich żądania od osoby ubiegającej się o zatrudnienie;

5. numer rachunku płatniczego, jeżeli pracownik nie złożył wniosku o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych.

W myśl obowiązującego prawa dane dotyczące zdrowia pracownika nie podlegają przetwarzaniu przez pracodawcę. Według art. 9 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych – RODO), zabrania się przetwarzania danych osobowych ujawniających:

1. pochodzenie rasowe lub etniczne,

2. poglądy polityczne,

3. przekonania religijne lub światopoglądowe,

4. przynależność do związków zawodowych

5. danych genetycznych oraz danych biometrycznych w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej

6. danych dotyczących zdrowia,

7. seksualności

8. orientacji seksualnej tej osoby.

W związku z powyższym dane dotyczące zdro