Założenia nowej ustawy o aktywności zawodowej

Nowa ustawa o aktywności zawodowej zastąpi obecną ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zdaniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej niezbędne jest wprowadzenie zmian w działaniach urzędów pracy dostosowujących je do zmiennej sytuacji na rynku pracy.

Nieco statystyki

W Polsce wśród osób biernych zawodowo z powodu obowiązków rodzinnych aż 94 stanowiły kobiety, a 56% osoby zamieszkałe na wsi, to potencjalnie niewykorzystane zasoby, które warto włączyć w obszar aktywności zawodowej. Do tego ponad 1,2 mln osób w wieku produkcyjnym była bierna z powodu nauki i uzupełniania kwalifikacji, a ponad milion z powodu choroby i niepełnosprawności, a zatem to również grupy, które chociaż w pewnym zakresie można zaktywizować.

Najważniejsze wyzwania polskiego rynku pracy

Wreszcie dostrzeżono nieefektywność systemu w kwestii rozwiązywania problemów związanych z szeroko pojętym bezrobociem. Dotychczasowy system funkcjonowania urzędów pracy i aktywizacji bezrobotnych nie odpowiada w pełni na potrzeby rynku pracy. Do kluczowych problemów związanych z obecnym funkcjonowaniem urzędów pracy zaliczyć należy:

1. realizację przez urzędy pracy zadań niezwiązanych z aktywizacją zawodową; urzędy pracy w znacznym stopniu zajmują się obsługą osób ubiegających się jedynie o uzyskanie ubezpieczenia zdrowotnego, a nie faktyczne poszukujących pracy,

2. nieefektywne działanie urzędów pracy w zakresie doprowadzenia do zatrudnienia bezrobotnych, którego efektem byłoby utrzymanie takich osób na rynku pracy przez dłuższy czas,

3. niski poziom aktywności zawodowej - w III kwartale 2021 r. 4,2 mln osób w wieku produkcyjnym pozostawało biernymi zawodowo, a w tej grupie 381 tys. osób było biernymi zawodowo z powodu emerytury i aż 851 tys. jako przyczynę nieposzukiwania pracy wskazało obowiązki rodzinne i związ