Do obowiązkowych wpłat zobowiązani są pracodawcy, którzy osiągają zatrudnienie 25 etatów, ale nie mają wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Co się dzieje w przypadku popełnienia błędów w wypełnianiu informacji o wysokości kwot obniżenia wpłat na PFRON?
Obniżanie wpłat na PFRON spędzają sen z powiek wielu przedsiębiorcom. Łatwo tutaj o pomyłki. Poniżej przedstawiamy casus, będący wyrokiem WSA w Warszawie z 18 czerwca 2019 r. Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w kwestii określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. i 2013.
Analiza dokumentów kadrowo-płacowych za okres objęty kontrolą wykazała, że u sprzedającego we wskazanych miesiącach nieprawidłowo ustalono kwoty wynagrodzenia, co miało wpływ zarówno na wyliczenie przez sprzedającego współczynnika wynagrodzeń, jak i wskaźnika wynagrodzeń pracowników zaliczonych do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Stwierdzono nieprawidłowości w dokumentach potwierdzających kwotę przychodu ogółem ze sprzedaży własnych usług, z wyłączeniem handlu lub produkcji własnej, osiąganą w każdym z zakresów rozliczeniowych. Nieprawidłowości stwierdzono także w udzielanych nabywcom informacjach w zakresie kwot obniżenia wpłat na PFRON.
Z oświadczenia sprzedającego wynikało, że wystawił on i przekazał 315 sztuk informacji o wysokości kwot obniżenia wpłat na PFRON na podstawie 557 faktur VAT, w odniesieniu do usług i produkcji własnej zrealizowanej w kontrolowanym okresie, tj. od grudnia 2012 do marca 2015 r. - trzydziestu nabywcom. Kontrolujący wskazali także na nieprawidłowości w dokumentach sprzedającego potwierdzających terminowość opłacania faktur (przelewy bankowe).
Prezes zarządu PFRON w uzasadnieniu wskazał, że strona za poszczególne miesiące złożyła deklaracje zawierające błędne wyliczenia zobowiązania za miesiące od grudnia 2012 r. do marca 2013 r., od maja 2013 r. do czerwca 2013 r., od sierpnia do września 2013 r. oraz za listopad 2013 r. z powodu przyjęcia błędnej wysokości ulgi nabytej na podstawie art. 22 ustawy o rehabilitacji.
Prezes zarządu PFRON określił zatem w drodze wyliczeń kwoty zobowiązań za badany okres na podstawie art. 21 ust 1 ustawy o rehabilitacji w łącznej kwocie 88.928,00 zł. Różnica pomiędzy kwotami zobowiązań wyliczonymi przez stronę w deklaracjach za okres od grudnia 2012 r. do marca 2013 r., od maja 2013 r. do czerwca 2013 r., od sierpnia do września 2013 r. oraz za listopad 2013 r., a określoną przez organ wysokością zobowiązania na rzecz PFRON wyniosła 51.944,00 zł.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie podnosząc zarzut przedawnienia określonych na jej podstawie zobowiązań z tytułu wpłat na PFRON oraz zarzucając naruszenie art. 22 ustawy o rehabilitacji, art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także art. 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U poz. 800 z późn. zm.; dalej: Ordynacja podatkowa).
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: organ odwoławczy lub organ drugiej instancji) decyzją z [...] października [...] r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Organ odwołał się do przepisów art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz regulacji ustawy o rehabilita
Nie masz jeszcze wykupionego dostępu? Zapoznaj się z naszymi pakietami dla Firm
Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Możesz zaakceptować pliki cookies albo wyłączyć je w przeglądarce. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że pliki cookies będą umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.
W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę na przetwarzanie danych, zażądać informacji o zakresie przetwarzanych danych lub zmienić zakres ich przetwarzania. Więcej informacji o przetwarzaniu danych znajdziesz w Polityce Prywatności.